Meer veiligheid voor minder vrijheid

Geven we onze moeilijk verkregen vrijheden te grabbel voor de illusie van veiligheid? Steeds meer maatregelen genomen in naam van veiligheid beperken onze vrijheid. Hoeveel vrijheid willen we opgeven voor veiligheid? En welke maatregelen garanderen de bescherming van beide? Dit is waar de Liga voor Mensenrechten in 2017 over in debat gaat met politici, journalisten, experten en het publiek.

Van Limburg tot West-Vlaanderen, verspreid over heel Vlaanderen organiseren we vijf debatten met een lokaal tintje. De onderwerpen zijn telkens verschillend en spelen in op de lokale actualiteit. Op deze website verschijnt alle inhoudelijke en praktische informatie. Schrijf je hier in voor de debatten.

Syrië ganger/blijver

DEBAT VILVOORDE: EENS IN SYRIË, ALTIJD IN SYRIË?

De gecontroleerde terugkeer van Syrië-gangers in Vilvoorde : de verantwoordelijkheid van de samenleving?

: Maandag 15 mei 2017
: 20u - 22u
: CC Het Bolwerk, Bolwerkstraat 17, 1800 Vilvoorde
Inleiding: Dhr. Jos Vander Velpen, Liga voor Mensenrechten
Moderator: Mevr. Ihsane Chioua Lekhli, De Zevende Dag

Sprekers:

  • Dhr. Paul Van Tichgelt, directeur OCAD
  • Dhr. Hans Bonte, Burgemeester Vilvoorde
  • Dhr. Bram De Wit, coördinator Cocon vzw

De laatste tijd zijn er meer en meer Syrië-gangers teruggekomen naar België en de verwachting is dat dit aantal alleen maar toeneemt. De vraag is hoe we hier als samenleving mee omgaan. Er is behoefte aan een langetermijnvisie over de opvang en re-integratie van terugkerende Syrië-gangers. Dit moet zich vertalen in een helder, alomvattend en daadkrachtig beleid waar zowel de overheden (op verschillende niveaus) als de politie, rechters en sociaal werkers mee uit de voeten kunnen. Momenteel zijn er 451 mensen uit België vertrokken naar Syrië om zich aan te sluiten bij IS, waarvan er 117 zijn teruggekeerd en een twintigtal op korte termijn wil terugkeren. Uit ongeveer 15% van de Belgische gemeenten zijn er mensen naar Syrië vertrokken. Een deel van deze 451 Syrië-gangers komt uit Vilvoorde en velen van hen hebben aangegeven terug te willen komen.

In de praktijk stuiten lokale overheden nogal eens op moeilijkheden bij het faciliteren van de gecontroleerde terugkeer van Syrië-gangers. Tijdens deze discussieavond zullen we daarom dieper ingaan op het spanningsveld tussen de theorie en de praktijk en tussen de lokale realiteit en het nationale beleid rond terugkeer en integratie van Syrië-gangers uit Vilvoorde. In hoeverre is er de politieke wil om dit aan te pakken? Wie neemt de verantwoordelijkheid op zich, wie niet en wat staat er op het spel als we niet tot een eenduidig, transparante systeem van gecontroleerde terugkeer en re-integratie komen?
Schrijf je hier in voor het debat.

Syrië ganger/blijver

DEBAT MECHELEN: HOE VAAK WERD JIJ AL STAANDE GEHOUDEN?

Moeten controles die door politie worden uitgevoerd overwegend op basis van iemands (waargenomen) afkomst of etniciteit kunnen?

Etnisch profileren – controles die worden uitgevoerd uitsluitend of overwegend op basis van iemands (waargenomen) afkomst of etniciteit door de politie – lijkt vandaag de dag aanvaardbaar. De terreurdreiging en de genomen anti-terreur maatregelen lijken de praktijken van etnisch profileren in de hand te werken.

Echter, etnisch profileren is een vorm van discriminatie en daarmee in strijd met de mensenrechten. Controles door de politie zijn vaak onaangenaam en vernederend. Onrechtvaardige politiebehandeling, veelal gebaseerd op (onbewuste) vooroordelen, creëert wantrouwen tegenover de politie. Onderzoek bevestigt ook dat etnisch profileren ineffectief is en zelfs averechts werkt. Het benadeelt etnische minderheden en verslechtert de relatie tussen burgers en politie. Dit terwijl de politie juist afhankelijk van hen is in de opsporing en bestrijding van criminaliteit en terrorisme. Bovendien draagt het bij aan een negatieve en schadelijke beeldvorming en uitsluiting van etnische minderheden in onze samenleving.

Het is dan ook belangrijk om een open gesprek te voeren over de realiteit van etnisch profileren met burgers, politie en beleidsmakers. De Liga voor Mensenrechten wil hiervoor een eerste aanzet geven. Tijdens deze discussieavond zullen we gezamenlijk op zoek gaan naar mogelijke oplossingen en tools die kunnen worden ingezet om de praktijk van etnisch profileren te bestrijden en de goede werking van de politie te garanderen.

Syrië ganger/blijver

DEBAT GENT: VOOR UW VEILIGHEID WORDT DIT GESPREK OPGENOMEN...

Is privacy een struikelblok in de strijd tegen terreur?

Deze site gebruikt cookies, wenst u verder te surfen? We kunnen niet rap genoeg klikken op het antwoord dat we verder wensen te surfen. Bedrijven en overheden willen zoveel mogelijk van ons weten, en doen dat door ons surfgedrag te bestuderen. We zijn koopwaar geworden. Voor (gratis) gebruik lijken we bereid een deel van ons privéleven te grabbel te gooien. De overheid, die ons zou moeten beschermen tegen privacyschendingen, bemachtigt deze informatie die door bedrijven wordt verzameld niet alleen, ze houdt ons zelf ook in de gaten.

Het recht op privacy is verankerd in onze Grondwet en in tal van internationale en Europese verdragen. Zij mag enkel worden ingeperkt indien dit absoluut noodzakelijk is. De Liga stelt echter vast dat onder het mom van de strijd tegen terrorisme onze privacy steeds gemakkelijke en verder wordt ingeperkt. De overheid kan inmiddels alle informatie over jou aan elkaar linken: hoelang bel en mail je, met wie, waar en wanneer? Ook slaat ze alles op; misschien heeft ze het ooit nodig, redeneert ze. Telefoontaps, nachtelijke huiszoekingen worden alsmaar gemakkelijker; iedereen kan er slachtoffer van worden. Wat als al deze informatie in de verkeerde handen valt? Welke tol willen we betalen voor ‘vermeende’ veiligheid?

De vraag die wij ons hierbij zouden moeten durven stellen: heeft niet iedereen iets te verbergen? Zou jij je lief, werkgever of verzekeraar al jouw berichtjes laten lezen? Je hoeft geen slecht mens te zijn om iets te willen verbergen.

Welnu, hoe bereiken we de balans tussen de noodzaak aan informatie om terreur tegen te gaan, en de veiligheid te bevorderen, versus ons recht op privacy? Hierover gaan wij in Gent met elkaar in discussie.

Syrië ganger/blijver

DEBAT BRUGGE: GEEN MISDAAD BEGAAN, WEL OPGESLOTEN?

Vrijheidsberoving van vreemdelingen in België

Mag iemand die geen misdrijf heeft gepleegd zomaar worden opgesloten? Dat gebeurt op grote schaal in België: duizenden mannen en vrouwen worden jaarlijks louter op basis van hun verblijfsituatie opgesloten in gesloten centra. Het is een belangrijk instrument om migratie in België te organiseren.

De vrijheid van beweging is niettemin een mensenrecht. Beperkingen hierop zijn enkel maar bij uitzondering en onder strikte voorwaarden mogelijk. Verder roepen de omstandigheden waarin deze mensen aangehouden en opgesloten worden, de controle op de vrijheidsberoving en het scheiden van gezinsleden vragen op met betrekking tot hun mensenrechten.

Voor de meeste mensen lijkt deze problematiek echter een ver-van-hun-bed show, mede doordat de centra ontoegankelijk en weinig zichtbaar zijn. Dit terwijl ze toch midden in onze gemeenschappen staan.

Vindt u het terecht dat mensen die geen misdrijf hebben gepleegd kunnen worden opgesloten? En onder welke voorwaarden zou dit dan moeten gebeuren? Zijn er mogelijkheden voor deze mensen om in te gaan tegen deze vrijheidsberoving? Zijn er echte alternatieven voor detentie? Wie wordt er net opgesloten in deze centra, hoe zijn de levensomstandigheden? Deze en nog veel meer vragen over de vrijheidsberoving van vreemdelingen zullen aan bod komen in een discussieavond in Brugge.

Syrië ganger/blijver

DEBAT GENK: SPREKEN ZONDER NADENKEN OF NADENKEN ZONDER SPREKEN?

Hoe ver reikt het recht op vrijheid van meningsuiting?

Heeft iedereen het recht om eender welke mening te uiten? Zijn er bepaalde grenzen aan dit recht? Maakt het verschil of Jan met de pet dan wel een minister een bepaalde uitspraak doet? En (potentiële) terroristen? Wat mag volgens jou wel worden gezegd en wat helemaal niet? Moeten schokkende, verontrustende of kwetsende ideeën al dan niet uitgesproken kunnen worden? Mogen radicale meningen nog wel uitgesproken worden in een samenleving waarbij de angst leeft voor terroristische aanslagen?

Hoewel iedereen het recht heeft om zijn mening te uiten, blijft het moeilijk om de grenzen te bepalen waarbinnen dit recht mag worden uitgeoefend. Iedereen heeft in principe de vrijheid om een mening te koesteren en de vrijheid om inlichtingen of denkbeelden te ontvangen of te verstrekken en dit zonder inmenging van de overheid. Het recht om jouw mening te uiten is evenwel niet absoluut. Zo zijn beperkingen mogelijk wanneer deze uitlatingen racistisch zijn of in het kader van de openbare orde of de veiligheid. Wat indien er ook andere manieren zijn waardoor de openbare veiligheid gegarandeerd kan worden? Mag het recht op vrijheid van meningsuiting dan alsnog beperkt worden? En draagt het beperken van onze vrijheid van meningsuiting werkelijk bij tot meer veiligheid?

Deze en nog veel andere vragen zullen aan bod komen tijdens de discussieavond in Genk waarbij het recht op vrijheid van meningsuiting zal worden afgewogen tegen het recht op, en de vraag naar meer, veiligheid.